Serca bicie – ja w zachwycie
Oka mgnienie – witam roztargnienie
Szeptu dźwięk – padam w lęk
Cichy głos – to mój los
Już na wskroś czuję moc
Do życia twórcze działanie
Które już mnie nie łamie
Duszy nie ściska
Nie gniecie serca

Oczy patrzą na
Rzeczywistości obrazy
Szepcząc przy tym
Miłości melodię czystą
Co głos z otchłani zabiera
I okiennice witrażowe otwiera
Wpuszczając nowy ton
Wielobarwności
Przeganiając dobrze znane
odcienie mdłej szarości